Buzës ujit te ‘i kënetë Ishte nji kasoll’ e shkretë; Në çatin’ e saj vjet Ngrefi çerdhen nji lejlek. Ky na kishte veç tre zogj, Që kërkojshin t’hanë nga ‘i çikë; Por kasollja na u dogj Dhe vu çerdhen në rrezik! Nisën zogjt’ me brit’, me qa, Kur çatia zu të marri; Erdh lejleku, por ç’me pa?! Hudhet shpejt t’i nxjerr’ nga zjarri! Flaka çerdhen e rrethoi, Shum’ lejleku u përpoq, Shtrini fletët i mbuloi: Me zogjt’ bashkë shkrum e dogj! ...

Dje n’mëngjes postieri Ka sjellë një letër, Bardhit prej Misirit Ia shkruan mikja e vjetër. E thjeshtë është adresa, Shkruar me pendë t’hollë: — Bardhit n’Katund t’Ri, Më të mirit në shkollë. Dallëndyshja e vogël Letrën e dërgon, Që n’shtëpi të Bardhit Për çdo vjet banon. Bardh, më mori malli, Te ti mendja m’shkon; A po mëson në shkollë Si e ke zakon? Si është në atë anë koha, A ka rënë shumë borë? A ke më shpesh librin Apo sejat në dorë? ...

Një lis me katër kate Kish plaku ynë në fshat; Mbi të kish vënë kafaze Dhe kurthën aty ngat. Një ditë i bëri frute Lisi i tij me gogla Tridhjetë këmisha cube, Dyzetë këpucë të vogla. U gëzua, u gëzua, u gëzua Plaku ynë në fshat; Tha: „Këto më mjaftojnë mua Kur t’rriten edhe pak”. Në mëngjës shkoi për t’parë, Me lot iu lagën sytë: Rrobat i kishin marrë Do fëmijë t’klasës së dytë.

Sa gëzim ka lumi mbushur me fëmij’; si peshq të lazd’ruar mbi valët e tij. Nga kupa e qiellit dielli nxen shum’, fytyrat e bardha, që lahen në lum. Mbi vala të lumit kaltër si qielli, luajnë të gëzuar në rreze dielli. Si peshq e pata notojnë pa u ndalë, e buzët e lumit rrahen valë, valë.

Sa herë macja ime Me pulla bojë hine Më bisht rri ke votra, Posa shtrohet sofra. Ditën rri pranë hinit, Po natën kërkon; I vjen përqark minit Dhe e qapërlon. Sa me lehtësi Ecën e mban vesh, Të zajë ndonji mi, Ndonjë kokë-lesh. Dy sy si kandila, Dy sy si thëngjilla, Flaka shkrepëtime, I ka macja ime. Mbasi ha e ha, Mbahet si tru-thatë, Kinse nuk e pa Macja këtë natë, Por sa ban nji hap, I mjeri u kap… ...