Manushaq’ e vogël Lulëzon në ferra, Lajmëron tërë botën Se erdhi pranvera. Manushaq’ e vogël Unë të dua shumë; Mos e ul ti kokën, Mos u tremb nga unë. Manushaq’ e vogël, Mos u dridh në ferrë; S’vi për të këputur, Vi të të marr erë.

Çka po thotë gjeli Mbi maje gardhi? — Zgjohu, Bal, zgjohu Se dita zbardhi. Çka po thotë zogu Atje ndër lisa? — Fëmijë, iku nata, Këngës ia nisa. Ç’thotë mullizeza Zabelit n’shpat? — Te gurra mbrrina E para n’fshat. Ç’thotë traktoristi duke lëvruar? — Po kohë e bukur Për t’mbjella muar!

Lindi dielli, pun’ e mbarë! Katundarët t’bashkuem sot, Për të mbjellë sa ma shum tokë, Që të gjithë janë në garë! Ja sulmuesit mu në ballë: Burra, gra, e vajza t’dlira Populli ynë asht i gjallë, Populli ynë ban çudira. Ja, traktori me fuqi Punon arat e bashkueme: Futen ploret mu në gji Të ksaj toke të çlirueme! — Po pse bije vall’ kjo lodër? — Pionerët për mësim Po i pret me shum’ gëzim Shkoll’ e re atje mbi kodër!

O mësuesi em i dashun, Me sa mall që të kujtoj, Un’ në zemër kam me t’pasun, Mirësin’ kurrë s’ta harroj. Mendjen time ti e ndrite Me mësim e dituni, Ti si djalin tand më rrite, Ti më bane t’jem njeri. Disa herë më ka qëlluem, Kur mësimet s’i mësoje Që prej teje jam qërtuem, Porse prap ti mue më doje. ….Sjell ndër mend, kur ti na thoje: — „Hir” e mirësi në doni — Me butsi na këshilloje, „Shpejt, djema të mësoni!” — ...

Ndë zjarr zbukurohet ari, Mik’i mirë është si zjarri, Vërtet na qërton me gojë, Të prapë kur të na shojë, Po kur të kemi nevojë, Me zemër do të kërkojë Ndë rrezik të na shpëtojë. Përkundër, një mik i lik S’tregohet kurr besnik; Dhe kur sillemi të marrë, Na thotë si na vjen mbarë; Dhe në rrezik kur takojmë, S’na qaset dhe ta kërkojmë.