Erdhi maji, maji i bukur; këngë e punës shkon jehonë. Ndër fabrika dhe punishte festë maji, festa jonë. Flamur i kuq porsi flaka valon, valon shumë krenar. Gëzon pun’tori, mbarë rinia, çdo pionier dhe fshatar.

Si çdokush mjeshtrinë e vet E dua këngën time; Për shumë gjëra t’mira m’flet, Më mbush plot gëzime. Këndoj për nënën që m’ka rritur Dhe më ka këshilluar; Këndoj për sytë e saj të ndritur, Që më kanë gazmuar. Këndoj për motra e vëllazërinë, Pranverën, agimin; Këndoj për shkollën, diturinë, Këndoj për mbarë njer’zimin. Si bilbili çerdhen e vet, Këndoj vendlindjen time; Këndoj për punën që na pret N’jetën e përtrime.

Mbi një dru arre, Në zgavër t’vet, Kitra jetonte Me fëmijë t’vet. Arra, lajthia Mblidhte çdo ditë Pa zbardhur drita, Deri n’mesditë. Tërë verën kitra Fare s’pushon E mandej dimrit Vetëm pushon.

Te ura, te përroi, te laura, te kroi, te thana, te sana, te nëna, në katund me dashurinë e pafund, në buzëqeshje, në ëndërr, në zhgandërr, në përqafime e — në kujtimë është vendlindja ime

Mblodha shkopin me nji sukull Dhe kështu e bana kukull. Porsi nuse bukuroshe Dhe e vuna në nji qoshe. Emnin se ç’ja vuna Tanë, E ndërrova me fustan Plot me lule rreze ar Edhe rruzat n’qafë i var. Me gjithë shpirt e fort e due, Fjalë të bukura kuvendoj; Her’ e puth e ledhatoj, Se dhe kuklla më do mue. — Lamtumir’ tash kuklla ime, Lamtumirë moj faqe-mollë, Se m’erdh koha për mësime, Se m’erdh koha për në shkollë.