Ndë zjarr zbukurohet ari,
Mik’i mirë është si zjarri,
Vërtet na qërton me gojë,
Të prapë kur të na shojë,
Po kur të kemi nevojë,
Me zemër do të kërkojë
Ndë rrezik të na shpëtojë.

Përkundër, një mik i lik
S’tregohet kurr besnik;
Dhe kur sillemi të marrë,
Na thotë si na vjen mbarë;
Dhe në rrezik kur takojmë,
S’na qaset dhe ta kërkojmë.