Në nji mbramje ‘i dajl’ i vogël, po kthehesh në shtëpi, Shef nji xixëllojë, që ndriste rrazës gardhit mbi një vi; Me të shpejtë shkoi e nxuerr, se iu dhims e fort e donte Por e shkreta xixëllojë ishte lagë e nuk fluturonte! Atëherë djal’ i vogël në shtëpi të ‘ij na e çoi, E pranë zjarrit, kur e ngrofi, ajo zu t’fluturojë; Mbasandaj ngadalë i tha: „lumthi ti o djalë i mirë!”

Nji djalë pa në ‘i mur të naltë Brimën, ku hyni grethi; Mbushi grushtin me baltë Dhe i suell sa e rrëqethi. Grethi u zemrue Dhe menjiherë u vërsul Djalin për ta pickue E thumbin e helmatisun me ja ngul. Po këtë herë djali shpëtoi Tue hudhë paltonin sipër krejtë, Dhe grethi rrugën e dredhoi E hyni në brimën me të shpejtë. — O greth i keq, — tha djali, nuk të la Të dalish ma prej andej, Shpejt brimën e murit do ta za! Dhe filloi t’i sjell me plisa të mëdhej, ...

Dheu i gjatë e i gjerë Na ep bukë e na ep verë, Për të ngrënë e për të pirë, Kush di ta punojë mirë. Si një njeri i shtrënguar, Dheu nuk falë gjë kurrë; Pa munduar, pa punuar S’na ep as misër as grurë. Do ta punojë njeriu Dhe ta vadijë me djersë, Që të hajë bukë i ziu, Nga uria të mos vdesë. Punoni, more të mjerë, Se dhe gjëri ne na mbetë, Pas neve vijë të tjerë, Nuk soset kjo jetë.

Un’ jam era, Që vij shpesh-hera. Unë fryj në pyll Dhe zani s’më pushon, Por gjithnji gjëmon! Nganjëherë egërsohem E s’mund të ndalohem: Thyej ‘dyert e shtëpi Dhe nuk ju la në qetsi.

Erdh pranvera, erdh pranvera! Në kopshtie, fusha e ferra! Manushaqja paska çel Dhe zymbyli sapo del. La la la la la la la La la la la la la la! Çeli gonxhet trandafili, Po ligj’ron me gzim bilbili. Këndojn’ fmija përnjiherë: — Mirë se erdhe, moj pranverë! La la la la la la la La la la la la la la! — Mirë se erdhe dallandyshe, Ti lejlek dhe ti, moj qyqe; Thonia t’ju ndigjoj nji herë; — Mirë se erdhe, moj pranverë! La la la la la la la La la la la la la la! ...