Qyqe qyqe, bukuroshe, Që shëtit qoshe mi qoshe Kur të vesh edhe sivjet, Çoh të fala me shëndet. Qoj të fala Shqipërisë Nga një bir i aratisë. Edhe thuaj, që në rronjë, Për ty vetëm dëshëronj. Dëshëronj ditë e natë, Se atë kam mëm’ e atë; Tek ajo qan zemra ime Se më riti me thërime. Atje njojta dashurinë Edhe shkojtja foshnjërinë, Atje kam gjyshritë t’im, Që derdh lotë pa pushim. ...

Në pyje do vete të kre kalive Me vetësinë atje të shkonj, Se në kët’ jetë veç hidhërime Tjatër gjësendi nuk kupëtonj. Hidhërime s’dinja i vogël sa isha Losnja këndonja si brumbullak, Njëzet e një akoma s’kisha Fytyrën time s’ndonjë pej plak. S’atë që desha në këtë jetë, Emrin të saj nuk’e thom dot' I mbylli sytë, më la të shkretë, Thëres, kërkonj, po është kot. Në pyll do vete të kre kalive Tjatër gjësendi më s’do të pres, Atje të qanj helmet e mija, Gjer sa të vinjë ora të vdes.

(Kënga e kryengritësve shqiptarë) Për mëmëdhenë, për mëmëdhenë Vraponi burra, se s’ka me prit! Të vdesim sot ne me besa besë Pranë flamurit të kuq q’ungrit! Pranë flamurit, pranë flamurit! Me shpatë çveshur shqiëtarisht, Për dhen’ e Babës edhe të Burrit Kemi me vdekur sot burrërisht. Tym edhe flakë, ujë të valë Baba Tomorri nxjerr e buçet, Të gjithë trimat atje me dalë, Se dita erdhi koha më s’pret! E Drini plaku me oshëtima Mbi Shqipërinë valët po derdh; Tosk’ edhe Gegë, si vetëtima Armikut bini se dita erdh; ...

“Merr uratën, bir, prej meje edhe armët i gatit, se erdh dita e shënuar, dolli ylli e na ndrit. është ylli i lirisë, me të tjerë nuku ngjet, Shqipëria kaqë shumë këtë yll që po e pret. Djemt e saj le ta dëftejnë, kush mban emër shqipëtar, kurrë s’ka për të duruar ta urdhnonjë një barbar. Vdekje djema të kërkoni për të shënjtënë liri, rrojtjenë përse e doni nën zgjedh’ e robëri? ...

Tri herë opinga rrahu dheun Sikur kërkoi leje prej tij. Pastaj shamia palët ndehu Me qeësi dhe madhështi. Kështu midis qiellit edhe botës Vallja u lind, vallja u shpall. Këmba sinjale i çon tokës Dhe dora qiellit i jep lajm. Dhe vallja rookulliset tutje Në kohëra hedhur si hobe, Prilli përsipër i hedh lule, Dhjetori borën shkund atje. n shkund atje.