I Në lulishte të mbushuna me erë, Sa janë t’ambla’ shetitjet n’verë; Fryn veriu i freskët, bilbili këndon, Zan’ i ambël me gzim zemrën na e gzon! Andaj, eja ti moj verë, Sikur erdhe vitet tjerë, Plot me lule, plot me erë! II S’ka si zani i bilbilit, Kur fillon me i këndue Burbuqes së trandafilit, Që ka nis me u zbukurue! Andaj, eja ti, moj verë, Sikur erdhe vitet tjerë, Plot me lule, plot me erë! ...

Do viza të thyera, Do t’tjera gërmuq; O del gjë e bukur, O shkon puna huq. I shkathët është çuni E rrallherë i ngathtë; Për vepra të vlefshme Shpesh na është i aftë. S’i pyet përmendoret Pse nuk flasin dot Poashtu dhe bustat Pse nuk derdhin lot. Do viza të thyera, Do t’tjera gërmuq; Të gjitha së bashku Një këndues të kuq.

Çunat thërrasin me gëzim: vjeshta, vjeshta! U poq rrushi, e me nxitim Shkojn’ ndër vneshta! Qielli vrahet, pemët gjethet Po i lëshojnë, Dallandyshet i lanë çerdhet: se ç’po shkojnë…

Rreth e qark te votra Me gëzim ne presim Me vllazën e motra Të lozim të qeshim. Lum kush i ka, Të luajë me to; Motër e vëlla Lum kush i do!

Ja ku erdh pranvera, Maji u afrue, Nji mizë vjen nga dera Tue xixëllue. Rrugës, nëpër ara, Natën kush kalon, Ajo i del para: Vendin ja ndriçon! Xixëlonj’ e quejnë, Asht e urt’ e mirë; Turren fmijt’ e luejnë Me të plot dëshirë. — Sa nji rruzë je, Po dhe ti punon: Me dritzën që ke Sa fort më gëzon! Shpjegime: rruzë — kokën e vogël qelqi.