Sa gjëra me lule shpirti yt që do, në tokën gratçore, shih, i gjen kudo. Dashurinë e nënës, t’ëmbël që në djep, mos harro, oj njome, vendi yt ta jep. Lumenj, gurra, kroje, fusha plot me fryt, për lumturinë tënde t’i jep vendi yt. Fluturat si nuse, lulet plot me erë, vendi yt i bukur i bie në pranverë. Cicërimën e zogut, jonet magjiplote, me drithma dëshire t’i jep toka jote. ...

Trëndafil i kuq, Që del në oborr, I kuq si flamuri, Q’u ngrit në tetor. Trëndafil i kuq, Lulezë e nderit, Si shami e kuqe Gushës pionierit. Trëndafil i bardhë, Që çel në pranverë, Si pëllumb i paqes Je për pionierë. Trëndafil i kuq, Trendafil i bardhë, Ditë e lumturisë Neve na ka ardhë.

Mbi degën e pemës Gjinkalla këndon Atë kangën e verës Edhe nuk pushon… Gruni po na piqet, Djersa palë-palë; Vera vapën pruni, Thueja, moj gjinkallë! Shpjegime: thueja — thueja kangës, këndo.

Sa pyje, male, Fusha me lule, Kroje t’argjendta Ka vendi im! Burra vigana, Djem si petrita, Gra, vasha t’bukra Ka vendi im! Si za bilbili, Porsi valë deti Vjen gjuha shqipe E vendit tim. Ku gjenden zanat? Ku gjenden trimat? Ku gjenden nënat Si n’vendin tim?

I bardhë është vendi im i bardhë E lumenjt’ të shpejtë të argjendtë; I kaltër është qielli im i kaltër E lumenjt’ të shpejtë të argjendtë; I kthejlltë është deti i kthjelltë E lumenjtë të shpejtë të argjendtë; Hirplotë është vendi im hirplotë Me qiell të kaltër e të kthjelltë.