Sa pyje, male, Fusha me lule, Kroje t’argjendta Ka vendi im! Burra vigana, Djem si petrita, Gra, vasha t’bukra Ka vendi im! Si za bilbili, Porsi valë deti Vjen gjuha shqipe E vendit tim. Ku gjenden zanat? Ku gjenden trimat? Ku gjenden nënat Si n’vendin tim?

I bardhë është vendi im i bardhë E lumenjt’ të shpejtë të argjendtë; I kaltër është qielli im i kaltër E lumenjt’ të shpejtë të argjendtë; I kthejlltë është deti i kthjelltë E lumenjtë të shpejtë të argjendtë; Hirplotë është vendi im hirplotë Me qiell të kaltër e të kthjelltë.

I Në lulishte të mbushuna me erë, Sa janë t’ambla’ shetitjet n’verë; Fryn veriu i freskët, bilbili këndon, Zan’ i ambël me gzim zemrën na e gzon! Andaj, eja ti moj verë, Sikur erdhe vitet tjerë, Plot me lule, plot me erë! II S’ka si zani i bilbilit, Kur fillon me i këndue Burbuqes së trandafilit, Që ka nis me u zbukurue! Andaj, eja ti, moj verë, Sikur erdhe vitet tjerë, Plot me lule, plot me erë! ...

Do viza të thyera, Do t’tjera gërmuq; O del gjë e bukur, O shkon puna huq. I shkathët është çuni E rrallherë i ngathtë; Për vepra të vlefshme Shpesh na është i aftë. S’i pyet përmendoret Pse nuk flasin dot Poashtu dhe bustat Pse nuk derdhin lot. Do viza të thyera, Do t’tjera gërmuq; Të gjitha së bashku Një këndues të kuq.

Çunat thërrasin me gëzim: vjeshta, vjeshta! U poq rrushi, e me nxitim Shkojn’ ndër vneshta! Qielli vrahet, pemët gjethet Po i lëshojnë, Dallandyshet i lanë çerdhet: se ç’po shkojnë…