Mbi qytet fluturuan Fishekzaret dhe lulëzuan: Të kuqe, të verdha, të blerta, të bardha … Po, ç’dëshirojnë, ç’dëshirojnë Këta yje të kuq, të blertë që xixëllojnë? … I kuqi — t’gjithë njerëzit t’jetojnë n’liri, I blerti — dielli t’na jep bukë e begati, I bardhi — mes popujve t’ketë paqë, Për të gjithë, të gjithë … Dhe t’gjitha ngjyrat e tjera n’shpërthim Janë dëshira t’ndritura t’atdheut tim.

Ngrihem heret në mëngjes, Laj duer e faqe mir’ e mirë, Këndoj mësimet me kujdes, Shkoj në shkollë me shum dëshirë Shkoll’ e bukur, me kopshte t’gjana Un’ të due si syt’ e mi. Atje luej me shoqet t’tana Me gëzim e dashuni Shpjegime: due si syt’e mi — të due shumë.

— Zog i mirë, i vogël jakë, Të lutem të lozim pakë Bashkë këtu në pëqi Me të madhe dashuri. — Çun i dashur, kam shumë punë, Gjetkë e shkoj kohën unë; Poshtë e lartë po fluturoj, Që shtëpinë ta ndërtoj. — Pës, pës, mace e mirë jakë, Të thërras të lozim pakë, Eja, dua të mësosh Me dy këmbë të qëndrosh. — Djalth i dashur, nuk prehem, Me vall’ e me lodra s’rrehem, Se shtëpinë dëshiroj Nga gjithë minjt’ ta qëroj. ...

Mes stërnishtave: i asfaltit shkëlqim është ngulur në verë. Ca gra t’vetmuara n’kalim dhe një plep me degët n’erë. Nëpër heshtje, zbathur, udhës cilido vogëlush hapëron. Nga lart, nga qielli të duket rri në vend, fare s’udhëton.

I Me mue shkruejnë përmbi letër E peshojnë çdo fjalë e vepër. Unë kam gjuh’ e nuk të rrej Flas me njerëz të mëdhej Gjuha ime flet për dije, Ndan mendimet fije-fije Vetëm unë nuk di të flej, Të vërtetën sa ta gjej. II Mos u mburr kaq fort, moj pendë, Se dhe unë jam nji parmendë. Nuk e din se unë ngas arat? Nuk e din se unë mbjell farat? Nuk e din se punoj tokën? Nuk e din se unë mbaj botën? Nuk e din ti pa mue, Nuk do t’ishte sikur thue? ...