Mes stërnishtave: i asfaltit shkëlqim
është ngulur në verë.
Ca gra t’vetmuara n’kalim
dhe një plep me degët n’erë.

Nëpër heshtje, zbathur, udhës
cilido vogëlush hapëron.
Nga lart, nga qielli të duket
rri në vend, fare s’udhëton.