Si yje nate n’qiell Shkëlqejnë dy sytë e mi, N’pranverë me lule e diell, Plot jetë e plot gjallëri. Si rrezja që lëshon dritë Flakrojnë dy sytë e mi; Me gëzim e shpresë që ndritë Për popull tim n’liri. Si rrush n’hardhi pa vjelë Shkëlqejnë dy sytë e mi Për punë që sytë na i çelë Dhe na sjell lumturi.

Sa me qejf që shkoj Unë në shkollën time. Mësuesin e dëgjoj, Kur na jep mësime. Kur shkoj në shtëpi, Mbushem me gëzime; Mendja gjithnjë m’rri Mu te shkolla ime. Koha zu me u qasun Shkolla po na th’rret, Ecni, shokë të dashur, Mësuesi po na pret.

Atje në shtëpi Kush më pret mue sot, Jan, prindët e mij Që më duen fort. Sa gëzim që ndij, Me vlla e me motër, I lumtur kur rri Pran’ zjarrit në votër! Në çdo vend që kam me shkue, Kush më pyet, do t’i kallzoj, Se veç tjerash, kam mësue Babë e nanë që të nderoj.

Tik-tak, tik-tak, Bije ora pa pushim. — Merrni, pionerë, Librat me nxitim! Tik-tak, tik-tak, Ecën ora me nxitim. — Erdhi koh’ e shkollës, Shpejt, o biri im! Tik-tak, tik-tak, Ora s’ndalet asnji grim. — Shpejt, o pionerë, Në shkollë për mësim!

Ja dielli në livadh! Nxitojmë! Shiko! Tapa, tupa, tapa, tupa. U fsheh! Ku? U fsheh diku në ballkon! Vrap pas tij! Shpejtësi! Tapa, tupa, tapa, tupa! Edhe këtu bën freski. Ka ikur skaj parkut! Në bankë! Shiko! Ejani pas tij! Tapa, tupa! Iku! Ku? Iku n’plazhin fare bosh! Të vemi dhe ne! Hidhemi n’ujë, nëpër të! Tapa, tupa, tapa, tupa N’ujë hidhemi nëpër të!