Mirë se erdhët n’kopshtin tim, ku si lulet çupëzat rriten, ku vocrrakët gjejnë arg’tim, ku dhe flutrat vijnë mahniten. Trëndafile të gjithë jemi, ngjyra, ngjyra i bëjmë parqet, shokë e shoqe këtu plot kemi n’vend të zogjvet cicërrojnë vargjet.
Kur ecin pulat, s’dëgjohen fare; S’i trembet syri çupës n’dritare. S’friksohet zemra e harabelit, as s’ngriten dot puplat e gjelit. Hapat e pulës po sa dëgjohen, veshët e Bubit menj’herë currohen. Jo pse friksohet nga ndonj’ armik, por pse ai shpirtin e ka besnik.
N’livadh del e vogla bletë, N’gjethe t’njoma ajo ulet, Në mesditë kur bëhet nxehtë, Me buzë t’vogla i puth lulet. Aguliqja me pesë fletë, Më e bukra lule n’fushë, Me gjithë gaz e përshëndet: — Mirë se erdhe, oj bletushë! Shkon te vjollca e vetmuar, Rrugës ndalet dhe n’behar, S’mendon fare për t’pushuar, Der’ sa t’ngopet me nektar. Thonë se krahët i ka t’artë, Thonë se fëmijët i do pa masë, Prandaj n’hoje kur bën mjaltë, Mund të ngihet krejt një klasë.