Ndre Mjeda

Lundërtar, që s’rrezikohet Kur është deti shkumbë e valë, Vetë me vete mos t’ankohet Se i shkoi dita pa fitim. Duke u tallur e duke prituar Asgjë send nuk qitet n’dritë; Çfarëdo sendi për t’fituar Trimëri lypset dhe guxim.

Mos thuaj rrena kurr, o fëmi, E gjithmonë t’i kesh n’mëni. Një ndeshkim është fort më mirë Se rrencak ndokush me t’thirrë. Mos t’shkojë mendja se me rrena Fajin tënd e fsheh përbrenda. S’vonon dita, gjë s’e ndalë E n’fushë rrena ka për t’dalë. Por veç rrena ka për t’mbetur E kund besë nuk ke për t’gjetur. Edhe t’drejtën n’qoftë se e thua Për rrencak kanë për t’kujtua.