Për gjah
Fyshekët për brezi Dhe pushkën mbi krah, Pa zbardhur mëngjezi Të dalim për gjah. O burra, bre shokë, Rreth hapur të gjith’, Vend zini mbi tokë Lart malit më vith. Thëllënza dhe rosa, Dhi t’egra mjaft ka; Arinj, derra, dosa, Sorkadha si ka. Nosita dhe shkurta, Plot turtuj në gjeth, Verdhashka të urta, Kot plumbin s’e heth. . . . . . . . . . .