Fyshekët për brezi
Dhe pushkën mbi krah,
Pa zbardhur mëngjezi
Të dalim për gjah.
O burra, bre shokë,
Rreth hapur të gjith’,
Vend zini mbi tokë
Lart malit më vith.
Thëllënza dhe rosa,
Dhi t’egra mjaft ka;
Arinj, derra, dosa,
Sorkadha si ka.
Nosita dhe shkurta,
Plot turtuj në gjeth,
Verdhashka të urta,
Kot plumbin s’e heth.
. . . . . . . . . .