Kitra
Mbi një dru arre, Në zgavër t’vet, Kitra jetonte Me fëmijë t’vet. Arra, lajthia Mblidhte çdo ditë Pa zbardhur drita, Deri n’mesditë. Tërë verën kitra Fare s’pushon E mandej dimrit Vetëm pushon.
Mbi një dru arre, Në zgavër t’vet, Kitra jetonte Me fëmijë t’vet. Arra, lajthia Mblidhte çdo ditë Pa zbardhur drita, Deri n’mesditë. Tërë verën kitra Fare s’pushon E mandej dimrit Vetëm pushon.