Vitet janë shuar,
shpina fuqi s’ka;
Vitet kanë rënduar,
gjyshja shumë ka ra.
Por prap' ajo don
këngë edhe mahi;
Përore përralla ka
të tregojë për fëmi'.
Fëmija kur e takon
i falet me gëzim;
Buzagaz i thotë:
„U rriç, pëllumbi im!”
Në hije të shtogut
ulen në një vend,
Përrallat më të reja
dalin rend e rend.
Prej rrezeve t'diellit
shtogu kundërmon;
Gëzojnë gjithë fëmija,
gëzon dhe gjyshja gëzon.