Rexhep Hoxha on Gjuha Jonë

Kënga e Erenikut

Thu, 02 Jul 2026 00:00:00 +0000

Gjarpëron Ereniku,
këngën s’e ndal dot;
zër’ i tij i vjetër
është i ri dhe sot.

Me vale qumështore
ecën dhe s’pushon;
fusha dhe bregore
stolisë e freskon.

Ata verra, shelnje,
veshur shtatit ti’,
pasqyrohen lumit
me gurë si inxhi.

Përreth me livadhe,
kopshtije dukate;
djersa e fshatarit
me groshë e patate.

Ai bar i kositur
në stogje me sanë,
kundërmon hap’sirës
erë t’livadhit tanë.

Thu, 02 Jul 2026 00:00:00 +0000

Ku dielli ulet n’male,
Kodrisha dhe sukore,
Jehon kënga e punës
Ndër aksione rinore.

Është gazi më i bukur,
Që kaplon tokën mbarë;
— Rini, me djersën tënde
Dhe shkrepin e bën arë.

Në ballë ti me tunele
E rrugë stolisur je;
Krahrorin ke lulishte,
Pemishte duart i ke.

Der’ n’yje kënga jote
Do t’ngjitet me furi,
Kur dijen, djersën tënde,
E derdh për vend, rini.

Thu, 02 Jul 2026 00:00:00 +0000

Erdhi maji,
maji i bukur;
këngë e punës
shkon jehonë.

Ndër fabrika
dhe punishte
festë maji,
festa jonë.

Flamur i kuq
porsi flaka
valon, valon
shumë krenar.

Gëzon pun’tori,
mbarë rinia,
çdo pionier
dhe fshatar.

Thu, 02 Jul 2026 00:00:00 +0000

Sa gjëra me lule
shpirti yt që do,
në tokën gratçore,
shih, i gjen kudo.

Dashurinë e nënës,
t’ëmbël që në djep,
mos harro, oj njome,
vendi yt ta jep.

Lumenj, gurra, kroje,
fusha plot me fryt,
për lumturinë tënde
t’i jep vendi yt.

Fluturat si nuse,
lulet plot me erë,
vendi yt i bukur
i bie në pranverë.

Cicërimën e zogut,
jonet magjiplote,
me drithma dëshire
t’i jep toka jote.